PODSTAWOWE INFORMACJE O BETONIE

Beton to materiał powstały z cementu, kruszywa grubego i drobnego, wody oraz ewentualnych domieszek i dodatków. Kiedy mamy do czynienia z całkowicie wymieszanymi składnikami betonu, które są jeszcze w stanie umożliwiającym zagęszczenie – nazywamy to mieszanką betonową. Jeżeli mieszanka jest w stanie stwardniałym i osiągnęła już pewien poziom wytrzymałości na ściskanie – staje się betonem stwardniałym.

 

Betony dzielimy według następujących kryteriów:

ze względu na gęstość: betony lekkie, średnie i ciężkie,

ze względu na zasadniczą funkcję: betony konstrukcyjne, izolacyjne termiczne, żaroodporne, wodoszczelne, nawierzchniowe, betony odporne na ścieranie, betony osłonowe jako ochrona przed promieniowaniem,

ze względu na składnik spoiwowy: beton cementowy, żywiczny, asfaltowy,

ze względu na składnik kruszywa: beton żwirowy, keramzytowy, tupkoporytowy,

ze względu na miejsce produkowania mieszanki betonowej – beton towarowy tzn. transportowany na miejsce wbudowania z zakładu wytwórczego w postaci mieszanki betonowej – mieszaniny spoiwa cementowego, kruszywa i wody w ściśle określonych proporcjach.

 

Beton dzielimy według gęstość pozornej:

Lekki – mniejsza niż 2000 kg/m3

Zwykły – między 2000 kg/m3 a 2600 kg/m3

Ciężki – powyżej 2600 kg/m3

 

Ważną cechą betonu jest jego wytrzymałość na ściskanie. Gwarantowaną wartość wytrzymałości określa klasa betonu.

Produkowany przez nas beton spełnia wymagania odpowiednich norm. Wraz z wejściem do Unii Europejskiej i dostosowywaniem polskich przepisów do unijnych, została wprowadzona nowa norma (PN-EN 206-1) określająca wytrzymałość betonów zwykłych symbolem C../.. (np. C20/25 oznacza beton o minimalnej wytrzymałości charakterystycznej oznaczonej na próbkach walcowych wynoszącej 20 MPa (próbka walcowa o wymiarach: średnica 15 cm, wysokość 30 cm) i minimalnej wartości wytrzymałości charakterystycznej (wytrzymałość charakterystyczna to wartość osiągana przez minimum 95% próbek danej partii, równoznaczne jest to z 5% przedziałem ufności) oznaczonej na próbkach sześciennych wynoszącej 25 MPa (próbka sześcienna 15 cm × 15 cm × 15 cm).

Zgodnie z normą PN-EN 206-1:2003 klasy określają wytrzymałość charakterystyczną na ściskanie, mierzoną w 28 dniu dojrzewania betonu.

C8/10

C12/15

C16/20

C20/25

C25/30

C30/37

C35/45

C40/50

C45/55

C50/60

 

Kolejną cechą jest wodoszczelność betonu, która w dużej mierze zależy od jego porowatości. Współczynnik ten oznaczany jest stopniami wodoszczelności – W2, W4, W6…W12. Liczba oznacza wielkość ciśnienia słupa wody w MPa oddziałującego na próbkę betonową o grubości 15 cm

Mieszanka betonowa może być produkowana o konsystencji ciekłej, półciekłej, plastycznej, gęstoplastycznej i wilgotnej – oznaczanej wg metody opadu stożka w mm. Konsystencja określa podatność na przemieszczenie mieszanki betonowej, co ma ogromne znaczenie przy tłoczeniu mieszanki za pomocą pomp, układaniu w szalunkach o skomplikowanych kształtach i dużej ilości zbrojenia, w transporcie oraz przy zagęszczaniu.

Zgodnie z normą EN 12350-2 klasy tworzone są metodą opadu stożka.

Klasa S1: od 10 do 40 milimetrów

Klasa S2: od 50 do 90 milimetrów

Klasa S3: od 100 do 150 milimetrów

Klasa S4: od 160 do 210 milimetrów

Klasa S5: powyżej do 220 milimetrów

 

Mieszanka betonowa cechuje się odpowiednimi wymaganiami odnośnie odporności na warunki atmosferyczne związane z zimnem, a dokładniej z mrozem, która to odporność określona jest stopniem mrozoodporności F25, F50, F75, F100, F150, F200, F300.

 

Do mieszanki betonowej stosujemy różnego rodzaju domieszki modyfikujące strukturę i właściwości betonu. Mogą to być dodatki uplastyczniające, napowietrzające, uszczelniające, przyspieszające wiązanie oraz opóźniające wiązanie i twardnienie,

Domieszki uplastyczniające zwiększają płynność i urabialność mieszanki, co pozwala na zmniejszenie ilości wody zarobowej oraz cementu bez obniżenia wytrzymałości betonu.

Domieszki uplastyczniające – napowietrzające zmieniają strukturę mieszanki betonowej, powodując powstanie pęcherzyków powietrza, które polepszają urabialność, a jednocześnie zwiększają mrozoodporność otrzymanego betonu. Zależnie od stopnia napowietrzenia wytrzymałość betonu obniża się nawet do 15%. Straty wytrzymałości można wyrównać, zmniejszając ilość wody zarobowej (co jest możliwe wskutek zwiększonej płynności mieszanki).

Domieszki uszczelniające dodane do betonu powodują, że staje się on wodoszczelny i odporny na działanie wód opadowych. Mają też działanie uplastyczniające, poprawiają urabialność i lekko napowietrzają (należy ściśle przestrzegać odpowiedniego dozowania składników, ponieważ zbyt duże napowietrzenie obniży wodoszczelność).

Domieszki przyspieszające wiązanie stosuje się przy wylewaniu betonu w obniżonej temperaturze (najczęściej w okresie zimowym). Ich działanie polega na obniżeniu temperatury zamarzania wody w betonie, podwyższeniu temperatury wiązania i przyspieszeniu czasu wiązania cementu i przyrostu wytrzymałości.

 

Domieszki bardzo dobrze wpływają na właściwości mieszanek betonowych.

poprawiają urabialność (układanie, rozprowadzanie) – domieszki uplastyczniające,

krótkotrwale zmieniają lepkość i konsystencję – domieszki napowietrzające,

regulują warunki wiązania i twardnienia – domieszki przyspieszające wiązanie i twardnienie, domieszki opóźniające wiązanie,

zwiększają odporność betonu na działanie mrozu – dodatki uszczelniające,

spulchniają mieszankę betonową – domieszki spulchniające,

umożliwiają produkcję betonu i roboty betoniarskie w temperaturach ujemnych – dodatki przeciwmrozowe,

 

W produkcji betonu stosujemy również dodatki w postaci włókien stalowych, z tworzyw sztucznych, węglowe. Zastosowanie w betonie włókna rozproszonego jest niekiedy najlepszym sposobem na uniknięcie rys i pęknięć skurczowych oraz na poprawianie właściwości mechanicznych. Takie betony, nazywane kompozytowymi, najczęściej znajdują zastosowanie przy budowie nawierzchni ulic, autostrad, mostów oraz dróg i posadzek przeznaczonych dla sprzętu ciężkiego, a także na nawierzchnie hal fabrycznych oraz posadzek o podwyższonej odporności na uderzenia i ścieranie.

 

W miejscach, gdzie utrudnione lub niemożliwe jest zagęszczenie mieszanki betonowej, znajdą zastosowanie beton samozagęszczający. Posiada on zdolność szczelnego wypełnienia deskowań, samoczynnego odpowietrzenia i zagęszczenia pod własnym ciężarem. W skład betonów samozagęszczających wchodzą betony architektoniczne.

 

Zastawanie betonu w budownictwie jest bardzo szerokie. Oprócz standardowego budownictwa mieszkalnego i użytkowego znajduje zastosowanie przy budowie nawierzchni dróg, autostrad, mostów, posadzek, nadbrzeży portowych, zbiorników retencyjnych, zbiorników w oczyszczalniach ścieków, nawierzchni hal fabrycznych, targowych oraz wiele innych.